Gregory Chronopoulos

December 6, 1926 - August 8, 2021

Burial Date August 12, 2021

Funeral Home Gregory & Carr

Church St Michael, Crows Nest, NSW

…και το ταξίδι σκέφτεσαι, κείνο το μακρινό/σαν τα πουλιά που φεύγουνε τούτη την άδεια ώρα…
θά’ ναι σαν να’ φευγες και συ με βήμα σιγανό/και ένα τρανό ευχαριστώ, για ότι έζησες ως τώρα.
… steering your thoughts to that distant journey…/like birds migrating in this empty hour,
 a scene depicting your departure in a saunter manner,/with a grateful heart for a life worthwhile.
Extract from a poem written by Gregory Chronopoulos/translation Anna Arsenis)


Gregory Chronopoulos was born

on the 6th December 1926 in Vartholomio, Ilia

to Dionysios and Ioanna.

At the age of 21 he joined the army and served as a Reserve Officer Lieutenant in Korea from 1951.

While in Korea, he developed two relationships that would later inspire great change in his life. He wrote to thank an Australian Greek woman who had sent parcels of magazines and socks to the Greek troops in Korea and they became friends. He also started corresponding with a Greek woman with whom he made a contact through Readers Digest and this evolved into a twenty year “special relationship”.

Gregory made the decision to migrate and send money back home. He wrote to his Australian pen pal asking to be sponsored by her and her husband, and in 1955 Greg boarded the Norwegian naval ship, Skaugum to Australia to start a new life. He was heartbroken to be leaving Greece, but his sense of duty to help his parents and sisters financially was a priority.

Read more



Μόνο η αρμύρα έμεινε στην αμμουδιά

και το ψυχρό το δειλινό

με συντροφιά τη θλίψη.

Στ’ ακρούρανο πια χάθηκε

καπνός, σημάδι, ελπίδα

απ΄ το στερνό ταξίδι του “Χριστίνα”.


Με ένα μαντήλι στο κενό

με ένα θλιμμένο αντίο.

Και καθώς πήρε να νυχτώνει

στην άδεια προκυμαία του νησιού

βγήκε από τη θάλασσα η μοναξιά

κι απ’ το βουνό κατέβηκε η γαλήνη

και κέντησαν στα δίχτυα των ψαράδων

μια μόνο λέξη


Το ξέρεις δεν θα ξαναρθεί

δεν έχει άλλο καράβι.

Μα κι αν αξίζει το ταξίδι με άλλο πλοίο;

Εδώ, σε τούτο το νησί θα ζήσεις

άλλο πια μη ζητήσεις

έκλεισε ο κύκλος της ζωής!

Στην αμμουδιά της σιωπής

θα ξεχαστείς και θα ξεχάσεις.

Γρηγόρης Χρονόπουλος