Obituaries

Ilias Dimopoulos

October 14, 2011

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ

ΣΤΟΝ ΑΞΕΧΑΣΤΟ

ΗΛΙΑ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟ

Η θλιβερή και ξαφνική είδηση του θανάτου του Ηλία Δημόπουλου συγκλόνισε την οικογένειά του, τους συγγενείς, τους φίλους, τους χωριανούς και γενικότερα τη σαμιακή κοινότητα του Σίδνεϊ Αυστραλίας, που τον γνώριζαν και τον θαύμαζαν  για την ανθρωπιά του, την εντιμότητα και ήθος του, αλλά και σαν έναν από τους πιο θερμούς υποστηρικτές της σαμιακής αδελφότητας Σίδνεϊ Αυστραλίας.

Η αγάπη του για τη Σάμο, την πατρίδα τού φιλόσοφου Πυθαγόρα, τον προσέδεσε στο άρμα της σαμιακής αδελφότητας Σίδνεϊ Αυστραλίας και σαν ισόβιο μέλος και μέλος Δ/κού Συμβουλίου, προσέφερε απλόχερα κάθε υλική και ηθική βοήθεια για την εξύψωση του σαμιακού ονόματος και της σαμιώτικης κουλτούρας στην ήπειρο των αντίποδων, Αυστραλία. Στα θυρανοίξια του κτιρίου της σαμιακής αδελφότητας Σίδνεϊ – το σαμιώτικο σπίτι – έλαβε αργυρό κλειδί.

Για όλους εμάς που τον γνωρίσαμε από κοντά ήταν ένας υπέροχος, αξιοπρεπέστατος άνθρωπος. Αξιοζήλευτος σύζυγος και υποδειγματικός πατέρας. Ολιγομίλητος, σοβαρός και σε όλα ακαταμάχητος. Για τη σαμιακή κοινότητα και γενικότερα για την ελληνική ομογένεια του Σίδνεϊ, ο Ηλίας Δημόπουλος ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα προς μίμηση στους περισσότερους τομείς της κοινωνικής και επιχειρηματικής του δράση. Είναι ευνόητο και φυσικό σαν μετανάστης, όπως όλοι εμείς που είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, να αντιμετώπισε χίλιες δύο δυσκολίες για να φτάσει ψηλά, στην επιτυχία και στην καταξίωση. Αλλά χάρη στις έμφυτες ικανότητές του, στην απαράμιλλη υπομονή κι επιμονή του, παρέκαμψε όλες τις δυσκολίες και όλα τα εμπόδια. Στην προσπάθειά του αυτή τον ενεθάρρυνε και η σύζυγός του Μαίρη, που στεκόταν κολόνα δίπλα του. Το οικογενειακό δέντρο εμπλουτίστηκε αργότερα με τα δύο τους παιδιά, την Κλειώ και το Θεόδωρο. Ο υπέροχος άνθρωπος και φίλος Ηλίας Δημόπουλος ήταν συμπαθής και σεμνός κι έφυγε από κοντά μας με τη συνείδηση ήσυχη ότι εκπλήρωσε, παντού όπου τάχθηκε, το καθήκον του προς τη γενέτειρά του Σάμο, προς τον Ελληνισμό της Αυστραλία και την κοινωνία.

Σήμερα θρηνούμε τον εκλεκτό φίλο και τον υπέροχο άνθρωπο. Τα δάκρυά μας κι ο πόνος της ψυχής μας ας γίνουν δροσοσταλιές να ποτίσουν το δέντρο τη θύμησής του. Αισθήματα οδύνης, αγάπης, φιλίας κι εκτίμησης συνοδεύουν την αιωνιότητά του.

Καλό κατευόδιο στο στερνό σου ταξίδι αγαπητέ φίλε Ηλία.

Κώστας Πάσσας

Σίδνεϊ – Αυστραλία

***************

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Τελούντες 3μηνο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του πολυαγαπημένου μας και πάντα αξέχαστου, συζύγου, πατέρα και αδελφού,

ΗΛΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

από Καρλόβασι Σάμου

Παρακαλούνται οι τιμώντες την μνήμη του όπως προσέλθουν την προσεχή Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012 στον Ι. Ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ, 20 Wharf Rd, Gladesville, και ενώσουν μεθ’ ημών τας προς τον Ύψιστον δεήσεις των.
Oι τεθλιμμένοι: η σύζυγος Μαίρη, τα τέκνα Κλειώ, Θεόδωρος, Θωμαή, τα αδέρφια Χριστόδουλος και Λίνα, Κώστας και λοιποί συγγενείς και φίλοι.
Όσοι επιθυμούν μετά το μνημόσυνο να περάσουν για καφέ από το χωλ της εκκλησίας.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και δια μέσω του Τύπου όσους μας συμπαραστάθηκαν στο βαρύ μας πένθος και ιδιαίτερα αυτούς που μας πήραν τηλέφωνο από Αυστραλία στην Σάμο και εξέφρασαν τα θερμά τους συλλυπητήρια.

Η οικογένειά του

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ ΗΛΙΑ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι αδύνατον το διάβα του χρόνου να επισκιάσει την μνήμη του αλησμόνητου και αξιαγάπητου φίλου Ηλία Δημόπουλου. Έχουν περάσει τρεις μήνες από τον αιφνίδιο θάνατό του και μέσα στις ψυχές και στις καρδιές συγγενών, φίλων, χωριανών και όλων εκείνων που είχαν την τύχη να μοιρασθούν μαζί του χαρές και συγκίνηση, αναλλοίωτη είναι και θα μείνει η μνήμη του. Η ελληνική ομογένεια και ιδιαίτερα η σαμιακή πατριά του Σίδνεϊ, ορφάνεψαν από τον άν-
θρωπο που όλοι θαύμαζαν για την ανθρωπιά του, την εντιμότητα του, και το ευγενικό του ήθος.
Η αγάπη του για την γενέτειρα Σάμο τον πρόσδεσε στο άρμα της σαμιακής αδελφότητας Σίδνεϊ. Σαν ισόβιο μέλος και μέλος του ΔΣ προσέφερε απλόχερα κάθε υλική και ηθική βοήθεια για την εξύψωση του σαμιακού ονόματος και της σαμιώτικης κουλτούρας στην ήπειρο των αντίποδων, Αυστραλία. Στα θυρανοίξεια του κτιρίου της σαμιακής αδελφότητας Σίδνεϊ – το Σαμιώτικο σπίτι – έλαβε το αργυρό κλειδί.
Η υπερβολική του αγάπη και λατρεία για το νησί του Πυθαγόρα και την κατοικία της Θεάς Ήρας τον αξίωσαν με θεϊκή θέληση και παράκληση και η επιθυμία του να θαφτεί στη γη του οίνου, στο γραφικό Καρλόβασι Σάμου, έγινε  πραγματικότητα.
Για όλους εμάς που τον γνωρίσαμε από κοντά:
Ήταν ένας υπέροχος αξιοπρεπέστατος άνθρωπος,
Ήταν αξιοζήλευτος σύζυγος και υποδειγματικός πατέρας,
Ήταν ολιγομίλητος, σοβαρός και σε όλα ακαταμάχητος,
Ήταν ένα ζωντανό άριστο παράδειγμα προς μίμηση στους περισσότερους τομείς της κοινωνικής και επιχειρηματικής του δράσης.
Ήταν συμπαθής και σεμνός και έφυγε από κοντά μας με την συνείδηση ήσυχη ότι εκπλήρωσε, παντού όπου τάχθηκε, το καθήκον του με επιτυχία.
Είναι ευνόητο και φυσικό σαν μετανάστης, όπως όλοι εμείς που είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, αντιμετώπισε χίλιες δύο δυσκολίες για να φτάσει ψηλά στην επιτυχία και στην καταξίωση. Αλλά χάρη στις έμφυτες ικανότητες του, στην απαράμιλλη υπομονή και επιμονή του, παρέκαμψε όλες τις δυσκολίες και όλα τα εμπόδια. Στην προσπάθεια του αυτή τον ενεθάρρυνε και η σύζυγός του Μαίρη που στεκόταν κολώνα δίπλα του. Το οικογενειακό δένδρο εμπλουτίσθηκε αργότερα με τα δύο τους παιδιά την Κλειώ και τον Θεόδωρο.
Τα δάκρυα μας κι ο πόνος της ψυχής μας έγιναν δροσοσταλιές και ας ποτίσουν το δένδρο της θύμισής του.
Για πάντα στη σκέψη μας.

Κώστας Πάσσας

*************

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Τελούντες ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του πολυαγαπημένου μας και πάντα αξέχαστου, συζύγου και πατέρα

ΗΛΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

από Καρλόβασι Σάμου
Παρακαλούνται οι τιμώντες την μνήμη του όπως προσέλθουν την προσεχή Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012 στον Ι. Ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ, 20 Wharf Rd, Gladesville, και ενώσουν μεθ’ ημών τας προς τον Ύψιστον δεήσεις των.
Oι τεθλιμμένοι: η σύζυγος Μαίρη, τα τέκνα Κλειώ, Θεόδωρος, Θωμαή και λοιποί συγγενείς και φίλοι.
Όσοι επιθυμούν μετά το μνημόσυνο να περάσουν για καφέ από το χωλ της εκκλησίας.

ΠΟΙΗΜΑ

Ηλία μου λένε/ο νεκρός σαν ξεχαστεί
δυο φορές πεθαίνει/ενώ η μνήμη της ψυχής
φλόγα κρατά αναμμένη.
Γι’αυτό και εσύ πάντα θα ζεις/στο νου και στην καρδιά μας
τις νύχτες θα ανασταίνεσαι/μέσα στα όνειρά μας