Obituaries

Nicholas Aroney (Anastasopoulos)

February 14, 2020 - July 12, 1986

   Nicholas Aroney (Anastasopoulos)

was born in Aroniathika, Kythera, Greece

on 14th February 1899.

In 1914 at just fifteen, he boarded a German ship

bound for Australia.

War intervened so Nick was forced

to find another ship to take him to Sydney.

The long and tortuous journey was to end in 1914

in the small country town town of Warren in NSW.

In 1962, Nick married Natasha who had grown up in Vienna and Berlin.

Nick Aroney died in Sydney on 12th July 1986.


  O Νικόλαος Αρώνης (Αναστασόπουλος)

γεννήθηκε στα Αρωνιάτικα Κυθήρων

στις 14 Φεβρουαρίου 1899.

Ήταν μοναχοπαίδι και σε πολύ νεαρή ηλικία πέθανε η μητέρα του.

Ο πατέρας του ζούσε στην Αμερική.

Για μερικά χρόνια ο Νίκ παρέμεινε στη φροντίδα της γιαγιάς του στα Κύθηρα.

Το 1914, δεκαπέντε μόλις ετών επιβιβάσθηκε σε ένα γερμανικό πλοίο

με προορισμό την Αυστραλία.

Λόγω του πολέμου, έφτασαν μόνο μέχρι την Τζακάρτα, στην Ιάβα.

Ο Νικ αναγκάσθηκε να βρει άλλο πλοίο να τον φέρει στο Σίδνεϊ.

Έφτασε τελικά στην μικρή επαρχιακή πόλη Warren της ΝΝΟ

το 1914 και ξεκίνησε να δουλεύει σε κάποιον θείο του.

  • Εργάστηκε για έξι χρόνια με τον εξάδελφό του Νικόλαο Αρώνη (big Nick) στην καφετέρια New York Cafe, στην πόλη Nowra (161 χλμ νότια του Σίδνεϊ)
  • Το 1936 μετακόμισε στο Γούλογκογκ και ήταν ιδιοκτήτης της καφετέριας Spot Cafe.
  • Το 1940 μετακόμισε στο Σίδνεϊ και για μερικά χρόνια εργάσθηκε στο περίφημο ξενοδοχείο Hotel Australia.

To 1962 παντρεύτηκε την Νατάσα, μια καλλιεργημένη και όμορφη κυρία που είχε ανατραφεί στη Βιέννη.

Ο Νικόλαος Αρώνης πέθανε στις 12 Ιουλίου 1986 σε ηλικία ογδόντα επτά ετών.

Ο Νικόλαος Αρώνης άφησε διαθήκη η οποία επικυρώθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1987 και η δικαστική διαδικασία ολοκληρώθηκε στις 26 Ιουλίου 1988. Στη διαθήκη του ο Νικόλαος εντελλόταν την ίδρυση ενός Ταμείου (Nicholas Anthony Aroney Trust) για να βοηθά, να διατηρεί, να προάγει και να ενθαρρύνει τα Κύθηρα και την κυθηραϊκή πολιτιστική κληρονομιά, ήθος και ιστορία.

 

Text and Photo: Life in Australia | page 339